मी हास्य शोधत होतो...😊

मी हास्य शोधत होतो...😊

कधी डोंगर पल्याड गावात,

तर कधी येणाऱ्या-जाणाऱ्या वाटेवरती...

मी हास्य शोधत होतो,

माझ्याच सावळ्या चेहऱ्यावरती...

हजार न सुटणारे प्रश्न मनात,

काय लिहिलंय अभागी ललाटावरती...

मी हास्य शोधत होतो,

माझ्याच सावळ्या चेहऱ्यावरती...

मन भिरभिरतं ओसाड रानात,

नाही हिरमुसलो तुझ्या बडबड, तक्रारीवरती...

मी हास्य शोधत होतो,

माझ्याच सावळ्या चेहऱ्यावरती...

                         ........🖋️श्रीकांत पिंगळे😊

दोस्त..😊

मित्र मंडळी भेटली की एकमेकांना देतो शिव्या,

अस बोलतो की त्याच्या होतात आपसूकच ओव्या..😊

सर्वच गयबाण्या मित्रांचे नाव असते ओठी,

प्रत्यक्ष नाय पण Whats App वर पडतात भेटी-गाठी..😊

जिथे भेटलं तिथं चालते मस्ती,

अशी वेड्यासारखी आहे आमची दोस्ती..😊

परीक्षेच्या वेळी ऑफिसवर असायची मित्रांची गस्त,

सोबत अभ्यास करताना वाटायचं लय मस्त..😊

कायमच सर्वांना आम्ही दोस्त हसताना दिसतो,

कारण आम्ही एकमेकांच्या सुख-दुःखात सहभागी असतो..😊

कॉलेज कट्टयावर असायची मित्रांची दुनियादारी,

जगावेगळी आमची यारी लय भारी..😊

                       .........🖋️श्रीकांत पिंगळे

माझी मराठी शाळा..

पहिल्या दिवशी मला शाळेला जायची लय हौस,

त्यात जून महिना म्हंटल्यावर खुप-खुप पाऊस,

खाकी चड्डी आणि पांढरा-पांढरा सदरा,

वर्गात सगळ्यांचेच नव-नवीन चेहरा,

वर्गात काळा काळा फळा, अन् माझी मराठी शाळा..😊

माझ्या वर्गाची संख्या पस्तीस पट,

हुशार-ढ, मुला-मुलींचे पडायचे गट,

सातवी झाली आता संपणार होती शाळा,

मग शेवटी घेतला निरोप समारंभ सोहळा,

वर्गात काळा काळा फळा, अन् माझी मराठी शाळा..😊

माझ्या वर्ग शिक्षिका बाई भागवत,

काही चुकलं तर सर्वांना सावरत,

अभ्यास पूर्ण नसल्यावर कमी रागवत,

पण एळकाच्या काठीने लय मारत,

वर्गात काळा काळा फळा, अन् माझी मराठी शाळा..😊

               ............🖋️श्रीकांत पिंगळे😊

बाकी शून्य..😊

अधिक, वजा,

गुणाकार, भागाकार,

रोजचेच दिवस हिशेबाचे 

उरते काय तर,

बाकी शून्य..😊

                         हसणे, रडणे,

                         सुख, दुःख,

                         उगवणे, मावळणे,

                         क्षण आठवणींचे,

                         उरते काय तर,

                         बाकी शून्य..😊

दिवस, रात्र,

अराम, कष्ट,

दिवसाला पुरवायचे,

उरते काय तर,

बाकी शून्य..😊

                         प्रेम, द्वेष,

                         जन्म, मरण,

                         न कोणाला चुकायचे,

                         उरते काय तर, 

                         बाकी शून्य..😊

माता, पिता,

बहीण, भाऊ,

धन्यवाद ईश्वराचे,

उरते काय तर,

बाकी शून्य..😊

बाकी शून्य..😊

               ............🖋️श्रीकांत पिंगळे😊

खरं खोटं

सतत कागदावर काही तरी लेखटण्याचा खटाटोप,

लिहिण्यास बसतो तेव्हा मनात शब्द कल्लोळ,

एक दोन शब्द लिहून पुढं लेखणी काही उमटत नाही,

खरं काय, खोटं  काय अंतर्मनात काही लपत नाही....!

मी बोलतो ते खरं, तू बोलतो ते खोटं,

तू बोलतो ते खरं, मी बोलतो ते खोटं,

प्रत्येक भेटीत चालला आहे हाच वाद,

खरं काय, खोटं  काय अंतर्मनात काही लपत नाही....!

सोबत नसतानाही चालतो तुझा माझा संवाद,

एखादा शब्द वाकडा गेला तर होतो वाद,

शांतता भंग करून तू मी देतो एकमेकांला साद,

खरं काय, खोटं  काय अंतर्मनात काही लपत नाही....!

              ............🖋️श्रीकांत पिंगळे😊

हास्य

हास्य बद्दल काय बोलावं,

आपलं हास्य कोणीही हिरावू नये,

आणि आपल्या हास्याचा कोणाला त्रास ही होऊ नये.

अस हास्य असावं.

क्षणभर स्वतःला च विचारावं,

जीवनात येऊन काय कमावलं, काय गमावलं,

मांडत बसावं हिशेब, उरलं काय तेच सापडावं.

अस जीवन जगावं.

माणूस म्हणून जन्मलोयच तर नातं जोडावं,

मित्र-मैत्रिणींच्या घोळक्यात दिलखुलास हसावं,

मैत्री मध्ये दिलेल्या शब्दाला जागावं,

अस नातं असावं.

आलंच मन भरून तर बेदिक्कत रडावं,

न ओघळणाऱ्या अश्रूंना ही वाट करून द्यावं,

आपल्या प्रियजांनाकड मन रीतं करावं,

अन पुन्हा हसावं, हसत राहावं.

                ..........🖋️श्रीकांत पिंगळे😊

क्षणभर बसलो आणि थोडसं हसलो😊

मैत्रीच्या कट्टयावर मनसोक्त वावरलो,

जरा सर्वांशी स्पष्टपणेच वागलो,

या दुनियदारीमध्ये निसंकोच मिसळलो,

बिनधास्त सर्वांशी मनमोकळेपणाने बोललो,

रोजच मित्र-मैत्रिणी कॉलेज कट्यावर भेटलो,

काहींच्या डोळयांत सललो, तर काहींच्या मनात भरलो,

मैत्रीच्या नात्यात गुंतलो, तिथेच विसावलो,

अन् क्षणभर बसलो आणि थोडंस हसलो.😊

या जीवनाच्या रंगमच्यावर निभावलो,

चालता चालता आयुष्याच्या वळणावर थांबलो,

काही काळ पुस्तकांच्या सानिध्यात राहिलो,

थोडासा अडखळलो, पण सावरलो,

स्वतःच्याच दुनियेमध्ये हरवलो,

शोधता शोधता मला मीच गवसलो,

आई-बाबा, कुटुंबासमवेत रमलो,

अन् क्षणभर बसलो आणि थोडंस हसलो.😊

तिच ती खडूस, अवगुणी,

रोजच तिची बडबड गाणी,

खुप खुप रागावलो, रोजच एकमेकांशी भांडलो,

तिथेच चुकलो, तिथेच सुधारलो,

या वेड्या मैत्री मध्येच अडकलो,

मैत्रीतच जिंकलो, मैत्रीतच हारलो,

खुप काही आठवलं, खुप काही विसरलो,

अन् क्षणभर बसलो आणि थोडंस हसलो.😊

                    ........🖋️श्रीकांत पिंगळे😊

Mcom निरोप समारंभ 2018

नमस्कार...!

                 कसे आहात मित्रांनो, मजेत ना, हसताय ना, हसायलाच पाहिजे....हे शब्द डॉ. निलेश साबळे यांचे आहे हे ऐकून कस सर्वांच्या चेहऱ्यावर हास्य उमललं, असच नेहमी हसत रहा...😊

                  आज आपला निरोप समारंभ सर्व जण आप-आपल्या भाव-भावना, आठवणी सांगणार आहे. मी पण काही आठवणी सांगतो. सर्वांत पहिल्यांदा कुलगुरू सचिनजी गायकवाड याच्याशी ओळख झाली. सचिन गायकवाड अस व्यक्तिमत्त्व आहे की, समोर असताना लय गोड-गोड बोलतो & मागून सगळी खरडपट्टी काढतो. असच एकदा सचिन, सुशांत आणि इतर मित्र लायब्ररी पाशी उभे होते. मी त्यांच्याकडे जात असताना सहज केसांवरून हात फिरवला. कॉलेजला म्हंटल्यावर केसांवरून हात फिरवणारच. सचिन मित्रांना म्हणाला हा जस काय सलमान खान केसांवरून हात फिरवतोय आणि जवळ गेल्यावर म्हणतो श्रीकांत हेअर स्टाईल मस्त आहे..

                    सच्या नेहमी शर्टइन करून असायचा आणि आम्ही नेहमी त्याची शर्टइन काढायचो. एकदा तर त्यांनी आमच्याशी भांडण केली होती..

                    असच एकदा सुशांत गोरडे, अक्षय गाडेकर आणि माझ्यात पैंज लागली होती आणि त्यात सुश्या हारला होता. आम्ही करमारेला मिसळ खायला गेलो. सुश्यानी ऑर्डर केली, सुश्या फक्त एवढंच म्हणायचा एवूदे पाव एवूदे सॅम्पल. मिसळ खाऊन झाल्यावर अतुलराव ढेरंगे यांचं आगमन झालं त्याने फक्त चहा घेतला. बिल द्यायच्या वेळेस सुश्या काय बिल द्यायना, अक्ष्या पण बिल द्यायना आणि मी सुद्धा. उरला आता अतुलराव तो म्हंटला मी माझ्या चहाचे पैसे देतो, शेवटी ते बिल मलाच द्यावं लागलं..

                        SY ला असताना Business Communication या   विषयासाठी आम्हाला 9 शिक्षकांनी शिकवलं 15 दिवसांच्यावर कोणीही थांबले नाही..

                     TY ला असताना Audit च्या लेक्चरला माझ्या B'day च्या दिवशी पायल मॅडमनी मला Class मधून बाहेर काढले कारण मी Audit ची वहीच केली न्हवती. त्यावेळेस नाईकरे मॅडमनी विचारलं तु बाहेर काय करतोस, मी म्हंटल पायल मॅडमनी मला Class मधून बाहेर काढले. त्या वेळेस मॅडम म्हंटल्या इकडे-तिकडे, Ground वर फिरण्यापेक्षा माझ्या Mlaw च्या लेक्चर ला बस.. 

                       नाईकरे मॅडमच एकही लेक्चर अस गेलं नाय की श्रीकांत पिंगळे ला Class मधी उभं केलं नाही, सांग श्रीकांत करार कायद्याची तत्वे, आज त्यांच्यामुळेच मी इथे उभा आहे त्यांचे खुप खुप आभार😊

                       Mcom ची दोन वर्षे एवढी काय खास नाय गेली कारण बऱ्यापैकी सगळ्या मुलींची लग्न झाली होती आणि काहींची ठरली होती..

आभार- आभार मानायचे असेल तर सर्व प्राध्यापक वर्गाचे आणि लवकरच तुमच्यामध्ये सामील होणाऱ्या गुरुजी मित्राचे अभिचे मनापासून खुप खुप आभार..

माफी- माफी मागायची झाली तर मी मला 5 वर्ष सहन करणाऱ्या मित्र-मैत्रिनींची मागेल. तुम्ही ह्या 5 वर्षात जेवढे समजूतदार नालायक पणाने वागला असेल त्याच आठवणी आयुष्यभर तुमच्या लक्षात राहणार आहे..

                         माझ्या स्पष्ट वक्तव्यामुळे बऱ्याच जणांची मन दुखावली आहे. सचिनजी गायकवाड, सुशांत गोरडे, वंदना काळे, सुप्रिया जाधव, प्रियंका जरे इथे उपस्थित नसलेली, माफी असावी. माझी मैत्रीण मला म्हणायची शिऱ्या तू नाय सुधारायचा मी तिला म्हणायचो अरे यार मी बिघडलोच कधी सुधारायला असो...

                      नेहमी हसत रहा, इतकं हसा की समोरची व्यक्ती म्हंटली पाहिजे येडा आहे का रे😊

                     

                  ............🖋️श्रीकांत पिंगळे😊